Deze tekst over het spaarprogamma van ons project verscheen eerder in een licht andere vorm in onze nieuwsbrief van november. Omdat de tekst op sommige plaatsen wat onduidelijk was, heeft Bart De Wilde het artikel herwerkt.
Heel veel mensen in het dorpje Attakanithipa leven met grote schulden, die zij zonder hulp moeilijk kunnen terugbetalen. Het gaat in de meeste gevallen om leningen voor medische ingrepen of sociale aangelegenheden. De rente over de leningen bedraagt 5 tot 10%, zonder dat daar kapitaalaflossing in verwerkt zit. Om dit even te illustreren, geef ik een voorbeeld.
Stel, je hebt een inkomen van 50 euro per maand. Door een baarmoederinfectie dringt zich een operatie op, die 380 euro kost. In het dorp is er iemand van wie je geld kan lenen. Deze persoon gaat niet na of je dit geld wel zult kunnen terugbetalen. Je moet het bedrag slechts terugbetalen wanneer je het kunt. Ondertussen wordt er wel een maandelijkse rente aangerekend van 5%.
Om je gezin te voeden, heb je minstens 40 euro nodig. Je moet vanaf nu iedere maand, 19 euro (5% van 380 euro) betalen. Al gauw merk je dat je hierdoor in de problemen komt en je man beslist om harder (en langere dagen) te gaan werken. Na een tijdje besef je dat je eigenlijk gaat werken om de schuldeiser rijker te maken. Maar je hebt een document moeten ondertekenen en je zit voor de rest van je leven vast aan deze schuld. Want je lening is pas afgelost, als je ook het geleende kapitaal hebt terugbetaald.
Wanneer je man ziek wordt, heb je tijdelijk geen inkomen. Zo gebeurt het dat je gedurende vier maanden geen rente kunt betalen. Er werd je bij het afsluiten van de lening niet verteld dat deze niet betaalde rente voortaan bij het kapitaal opgeteld zullen worden. Dus, na vier maanden bedraagt je schuld 456 euro (380 euro lening en vier maal 19 euro rente), waarop je 5% rente zult moeten betalen. Je schuld wordt groter en groter.
Op een dag komt de schuldeiser, met luide drums en vergezeld van een groep mensen, het geld opeisen. Deze manier wordt toegepast om aan iedereen bekend te maken dat jullie onbetrouwbare mensen zijn. Alle ogen zijn op je gericht en velen beginnen jullie te mijden.
Enkele weken later komt in het dorp een landheer langs. Hij is op zoek naar arbeiders die zes maanden voor hem willen werken. Hij betaalt hiervoor 25.000 roepies (380 euro). Omdat je geen andere uitweg ziet, besluit je in te gaan op dit aanbod. Je weet namelijk dat je die 380 euro nodig hebt om de zes maanden te overbruggen. Deze landheer staat borg dat de lening aan de eerste schuldeiser zal terug betaald worden. Om deze borg te kunnen garanderen, moeten je kinderen hun vingerafdrukken op een officieel document zetten. Daarop staat dat je kinderen je schulden overnemen als jullie ze niet kunnen aflossen.
De landheer zelf stelt ook iemand aan die borg staat dat jullie voor hem zullen blijven werken tot het einde van de contracttijd. Aan deze derde persoon moeten jullie de eigendomsakte van jullie huisje afgeven. Dit is eigenlijk onwettig, omdat de grond gegeven werd door de overheid aan een “schedule tribe” gezin, een gezin van de laagste kaste. Indien iemand 10 jaar op een plaats woont en uit een lage kaste komt, wordt hem een aantal cent grond toegewezen die alleen hem toebehoort en dus niet mag worden ontnomen.
Dit is geen fictief verzinsel. Dit is het waargebeurde verhaal van een gezin met drie kinderen dat omwille van financiële problemen in een moderne slavernij terechtkwam. Na een lange zoektocht hebben we deze arme mensen teruggevonden in een letterlijke hel van armoede. Ze konden geen kant meer op en waren volledig afhankelijk van de goodwill van de landheer. Het was verschrikkelijk om te zien hoe ze onder een klein zeiltje tussen de modder woonden. Hier moesten zij elke dag met de hand stenen maken uit klei. De dag dat wij hen aantroffen, had de vader hoge koorts en had hun dochter een lelijke brandwonde aan haar voet. Dit door blootsvoets over hete as te hebben gelopen. Ik kan niet omschrijven hoe slecht ik me voelde dit waar te nemen.
Na drie moeizame dagen van onderhandelen met de landheer slaagden wij erin om de schuld af te lossen bij de schuldeiser. De eigendomsdocumenten van hun huisje werden slechts teruggegeven na een tussenkomst van de politie. De kinderen worden momenteel geholpen in het opvangtehuis van het project Baladharshan. Ze kunnen nu ook terug naar school en zijn weer bij hun vrienden. De ouders werken nog verder voor de landheer, tot hun contracttijd verstreken is. Het geld dat ze nu verdienen, moeten ze niet meer afgeven aan een schuldeiser. Ze sparen het in het opgestarte spaarprogramma van het project. Ze beseffen dat ze gered werden en leven opnieuw in vrijheid.
Dit is slechts een voorbeeld van één enkel gezin, maar zo zijn er miljoenen gevallen van gedwongen kinderarbeid. Om dit probleem aan te pakken, heb je een goed alternatief nodig. Dit bracht ons ertoe een spaarprogramma op te starten.
In een eerste fase legden wij de mensen de gevaren uit van dergelijke woekerleningen en schandelijke praktijken. Daarna stelden wij voor om samen een spaarboekje te openen, onder toezicht van Baladharshan. Hiermee werd een rekening geopend bij de bank, waarop wij wat rente ontvangen. Iedereen die wil deelnemen, spaart elke week bij het ontvangen van zijn weeksalaris een bedrag van minstens 100 roepie (1,5 euro). Er mag meer gespaard worden en alle bedragen worden heel nauwkeurig bijgehouden. Om de mensen aan te moedigen, geven wij vanuit het project drie roepie extra.
Wanneer aangetoond wordt dat iemand drie maanden trouw elke week minstens 100 roepie heeft kunnen sparen, kan deze persoon een renteloze lening verkrijgen, die gelijk is aan maximaal het dubbele van het gespaarde bedrag. Dit programma willen wij verder opvolgen en uitbouwen.
In oktober hadden de mensen na drie maanden maar liefst 100.000 roepies gespaard. We zien dit als een mooi alternatief om de mensen op een menswaardige en respectvolle manier te helpen wanneer zij in een tijdelijke financiële nood verkeren. We geloven dat dit op termijn meer ontwikkelingsmogelijkheden zal scheppen en ook de onderwijskansen van de kinderen zal bevorderen.
We danken alle donateurs die op deze wijze meehelpen aan het afschaffen van deze mensonterende vorm van slavernij.
[ Terug naar het nieuwsoverzicht ]
[ Bekijk het nieuwsarchief ]