:: Nieuwsbrief november 2008 :: — 20/11/2008


Beste Baladharshan-sympathisanten,

De voorbije zomer mochten we vijf weken lang genieten van de liefde van de kinderen en hun ouders uit Attakanithipa. Ja, het project is weer enorm gegroeid. Er is heel wat te vertellen en ik weet niet goed waar te beginnen. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat het iets langer duurde voor deze nieuwsbrief. Ik wil graag uw aandacht vragen voor het kerstconcert dat een van onze sponsorouders organiseert ten voordele van het project. U leest er meer over op het einde van deze lange nieuwsbrief.

In onze fotorubriek vindt u een grotere versie van de foto's in deze nieuwsbrief.




 
:: Korte terugblik op Indiareis ::

Al het nieuws van ons verblijf vind je terug in de nieuwsrubriek op onze website.

Ook nog even vermelden dat alle foto's die werden genomen tijdens ons verblijf te zien zijn op een andere site.
Mocht je enkele foto's willen, laat me dit dan weten en dan laat ik je weten hoe je ze aan hoge resolutie kan bestellen.

               

Anders dan de vorige keer hebben we het project deze keer van een andere kant kunnen bekijken. Een van onze doelen was te bespreken hoe we een 10-tal kinderen konden helpen, die om economische redenen verhuisd waren. Dit heeft ons beter laten begrijpen wat de echte moeilijkheden zijn waarmee heel wat ouders te kampen hebben.

       

[ Terug naar boven ]


 
:: Opvangtehuis verwaarloosde kinderen bijna klaar ::

Nu komt pas echt tot uiting dat de investering in een opvangtehuis een zeer verantwoorde investering was. Het nieuwe gebouw is nu bijna klaar. Het omvat 2 ruime slaapzalen en een grote overdekte wasplaats, waar de oudere meisjes zich kunnen wassen. Het is opgetrokken met een dubbele rij stenen en een draagstructuur zodat er later nog een tweede gebouw bovenop kan gebouwd worden.

Via een zijdelings aangebouwde trap kom je op het dak, waar je een prachtig uitzicht hebt over het dorpje. Aan de ene kant zie je het mooie landschap, dat zich uitstrekt tot aan de bergen. Aan de andere kant zie je het grote Pulicat-meer en de monding van de baai van Bengaal. Ook de lanceertorens van de Indiase raketten zie je goed staan. Dit is de ideale plek om een lancering te volgen. Mooi!

               

Onze aannemer Venkataya en zijn werklieden hebben me vaak versteld doen staan van hun vakmanschap. Alles wordt hier zeer stevig gebouw met zeer weinig hulpmiddelen. Vorige week werd de elektriciteit zeer netjes afgewerkt. Alles is ingewerkt in de muren en volgens de veiligheidsnormen aangebracht. Jawel, met aardingspennen en een verliesstroomschakelaar. Dit alles werd gedaan door een jongen uit het dorp.

Ook werden er twee nieuwe waterputten geboord die zijn verbonden aan een nieuwe elektrische waterpomp. Die zal de watertanken op het dak vullen. Dit water zal gebruikt worden voor de douches, het doorspoelen van de toiletten en voor het besproeien van de planten. Deze nieuwe pomp pompt water omhoog dat minder drinkbaar is. De andere pomp zit op een diepte die helder en zout water oppompt. Zo zorgen we ervoor dat er geen drinkbaar water wordt opgepompt voor andere doeleinden.

       

Het geeft een voldaan gevoel te zien hoe deze kinderen hier genieten van de zorg en liefde die ze vanuit het project iedere dag krijgen. Ze worden zeer goed opgevolgd. Met het nieuwe dagcentrum zal dit nog meer georganiseerd kunnen verlopen.

[ Terug naar boven ]


 
:: Spaarprogramma: vechten tegen moderne slavernij ::

Heel veel mensen in het dorpje Attakanithipa leven met grote schulden, die zij zonder hulp moeilijk kunnen terugbetalen. Het gaat in de meeste gevallen om leningen voor medische ingrepen of sociale aangelegenheden. De rente over de leningen bedraagt 5 tot 10%, zonder dat daar kapitaalaflossing in verwerkt zit. Om dit even te illustreren, geef ik een voorbeeld.

Stel, je hebt een inkomen van 50 euro per maand. Door een baarmoederinfectie dringt zich een operatie op, die 380 euro kost. In het dorp is er iemand van wie je geld kan lenen. Deze persoon gaat niet na of je dit geld wel zult kunnen terugbetalen. Je moet het bedrag slechts terugbetalen wanneer je het kunt. Ondertussen wordt er wel een maandelijkse rente aangerekend van 5%.

Om je gezin te voeden, heb je minstens 40 euro nodig. Je moet vanaf nu iedere maand, 19 euro (5% van 380 euro) betalen. Al gauw merk je dat je hierdoor in de problemen komt en je man beslist om harder (en langere dagen) te gaan werken. Na een tijdje besef je dat je eigenlijk gaat werken om de schuldeiser rijker te maken. Maar je hebt een document moeten ondertekenen en je zit voor de rest van je leven vast aan deze schuld. Want je lening is pas afgelost, als je ook het geleende kapitaal hebt terugbetaald.

Wanneer je man ziek wordt, heb je tijdelijk geen inkomen. Zo gebeurt het dat je gedurende vier maanden geen rente kunt betalen. Er werd je bij het afsluiten van de lening niet verteld dat deze niet betaalde rente voortaan bij het kapitaal opgeteld zullen worden. Dus, na vier maanden bedraagt je schuld 456 euro (380 euro lening en vier maal 19 euro rente), waarop je 5% rente zult moeten betalen. Je schuld wordt groter en groter.

               

Op een dag komt de schuldeiser, met luide drums en vergezeld van een groep mensen, het geld opeisen. Deze manier wordt toegepast om aan iedereen bekend te maken dat jullie onbetrouwbare mensen zijn. Alle ogen zijn op je gericht en velen beginnen jullie te mijden.

Enkele weken later komt in het dorp een landheer langs. Hij is op zoek naar arbeiders die zes maanden voor hem willen werken. Hij betaalt hiervoor 25.000 roepies (380 euro). Omdat je geen andere uitweg ziet, besluit je in te gaan op dit aanbod. Je weet namelijk dat je die 380 euro nodig hebt om de zes maanden te overbruggen. Deze landheer staat borg dat de lening aan de eerste schuldeiser zal terug betaald worden. Om deze borg te kunnen garanderen, moeten je kinderen hun vingerafdrukken op een officieel document zetten. Daarop staat dat je kinderen je schulden overnemen als jullie ze niet kunnen aflossen.

De landheer zelf stelt ook iemand aan die borg staat dat jullie voor hem zullen blijven werken tot het einde van de contracttijd. Aan deze derde persoon moeten jullie de eigendomsakte van jullie huisje afgeven. Dit is eigenlijk onwettig, omdat de grond gegeven werd door de overheid aan een “schedule tribe” gezin, een gezin van de laagste kaste. Indien iemand 10 jaar op een plaats woont en uit een lage kaste komt, wordt hem een aantal cent grond toegewezen die alleen hem toebehoort en dus niet mag worden ontnomen.

Dit is geen fictief verzinsel. Dit is het waargebeurde verhaal van een gezin met drie kinderen dat omwille van financiële problemen in een moderne slavernij terechtkwam. Na een lange zoektocht hebben we deze arme mensen teruggevonden in een letterlijke hel van armoede. Ze konden geen kant meer op en waren volledig afhankelijk van de goodwill van de landheer. Het was verschrikkelijk om te zien hoe ze onder een klein zeiltje tussen de modder woonden. Hier moesten zij elke dag met de hand stenen maken uit klei. De dag dat wij hen aantroffen, had de vader hoge koorts en had hun dochter een lelijke brandwonde aan haar voet. Dit door blootsvoets over hete as te hebben gelopen. Ik kan niet omschrijven hoe slecht ik me voelde dit waar te nemen.

Na drie moeizame dagen van onderhandelen met de landheer slaagden wij erin om de schuld af te lossen bij de schuldeiser. De eigendomsdocumenten van hun huisje werden slechts teruggegeven na een tussenkomst van de politie. De kinderen worden momenteel geholpen in het opvangtehuis van het project Baladharshan. Ze kunnen nu ook terug naar school en zijn weer bij hun vrienden. De ouders werken nog verder voor de landheer, tot hun contracttijd verstreken is. Het geld dat ze nu verdienen, moeten ze niet meer afgeven aan een schuldeiser. Ze sparen het in het opgestarte spaarprogramma van het project. Ze beseffen dat ze gered werden en leven opnieuw in vrijheid.

               

Dit is slechts een voorbeeld van één enkel gezin, maar zo zijn er miljoenen gevallen van gedwongen kinderarbeid. Om dit probleem aan te pakken, heb je een goed alternatief nodig. Dit bracht ons ertoe een spaarprogramma op te starten.

In een eerste fase legden wij de mensen de gevaren uit van dergelijke woekerleningen en schandelijke praktijken. Daarna stelden wij voor om samen een spaarboekje te openen, onder toezicht van Baladharshan. Hiermee werd een rekening geopend bij de bank, waarop wij wat rente ontvangen. Iedereen die wil deelnemen, spaart elke week bij het ontvangen van zijn weeksalaris een bedrag van minstens 100 roepie (1,5 euro). Er mag meer gespaard worden en alle bedragen worden heel nauwkeurig bijgehouden. Om de mensen aan te moedigen, geven wij vanuit het project drie roepie extra.

Wanneer aangetoond wordt dat iemand drie maanden trouw elke week minstens 100 roepie heeft kunnen sparen, kan deze persoon een renteloze lening verkrijgen, die gelijk is aan maximaal het dubbele van het gespaarde bedrag. Dit programma willen wij verder opvolgen en uitbouwen.

In oktober hadden de mensen na drie maanden maar liefst 100.000 roepies gespaard. We zien dit als een mooi alternatief om de mensen op een menswaardige en respectvolle manier te helpen wanneer zij in een tijdelijke financiële nood verkeren. We geloven dat dit op termijn meer ontwikkelingsmogelijkheden zal scheppen en ook de onderwijskansen van de kinderen zal bevorderen.

We danken alle donateurs die op deze wijze meehelpen aan het afschaffen van deze mensonterende vorm van slavernij.

[ Terug naar boven ]


 
:: Uitbreiding met een 200-tal families ::

De Lanceerbasis SHAR zal weldra geprivatiseerd worden. Momenteel is de basis in handen van de overheid. Er wonen nog een 200-tal gezinnen. Deze zullen onteigend worden in de komende maanden. De mensen willen enkel in Attakanithipa komen wonen, omdat dit de enige plaats is die dicht bij de basis is. De overheid heeft vorige maand alle beschikbare grond verkocht voor de bouw van huisjes voor deze mensen. Dit zal zowel positieve als negatieve gevolgen hebben voor de inwoners van het dorpje en de natuur eromheen.

Eigenlijk begrijpen we het allemaal niet zo goed. Al jaren krijgen we te horen dat we niet mogen uitbreiden, omdat het dorp in het midden van een vogelreservaat ligt. Nu kan dit allemaal wel. Ze gaan van Attakanithipa een druk dorpje maken waar heel wat activiteit zal komen. Wat geld niet allemaal kan doen!

Veel dorpelingen hebben echt schrik voor de komst van de nieuwe mensen. Ze vrezen dat ze opnieuw zullen moeten afgeven wat ze hebben opgebouwd. Vele mensen van de lanceerbasis hebben het redelijk goed en de dorpelingen vrezen dat de nieuwkomers alle overige gronden zullen opkopen, waardoor ze opnieuw zullen moeten wijken. Velen zien het nu al niet meer zitten.

Toch is er ook een positief gegeven. De overheid zal scholen bouwen en elektriciteit voorzien in dit dorp. Ook zullen er goede wegen aangelegd worden. Het wordt dus een spannende tijd!

[ Terug naar boven ]


 
:: Baladharshan bouwt 81 nieuwe huisjes ::

Sinds april 2008 lieten we jullie weten dat de overheid wou helpen met de bouw van nieuwe huisjes voor de mensen in het dorpje. De overheid heeft het project aangesteld als eerste contactinstantie tussen de overheid, de bouwheer en de mensen die het huisje krijgen.

Dit houdt in dat we de mensen beter kunnen helpen en een goede kijk hebben op een eerlijk verloop van de hulpverdeling. Zo zorgen we ervoor dat alle huisjes samen overgaan naar de volgende fase van de bouw. De bouw verloopt in vijf fasen. Ik leg jullie graag uit hoe we dit gaan doen.

Een huisje heeft een grootte van 6m bij 3m. De eerste fase van de bouwwerken is de fundering. De tweede zijn de werken tot aan het raamniveau. De derde tot aan het dak. De vierde omvatten het dak en de vijfde de externe badplaats, binnenafwerking, stucwerk, vloeren, ramen en deuren.

Na iedere fase komt de overheid kijken of de werkzaamheden voldoen aan de gestelde vereisten voor de grootte en sterkte van de opbouw. Dan krijgen ze het geld voor de volgende fase. Zo gaat dit verder tot aan de laatste fase.

De totale kost voor een huisje bedraagt 80.000 roepies, ongeveer 1300 euro. De overheid geeft verspreid over de 5 fasen 45.000 roepies. Door middel van arbeid en eigen vermogen vanuit o.a. het spaarboekje draagt de familie zelf 15.000 roepies bij. Het project helpt met de resterende 20.000 roepies per huisje. Met de budgetten van het huidige werkjaar is dit haalbaar.

Het zal de eerste keer zijn dat we ook de ouders op grote schaal rechtstreeks financieel en administratief kunnen helpen. We geloven dat dit ook een positief gevolg zal hebben op de ontwikkeling van hun kinderen.

[ Terug naar boven ]


 
:: Speeltuin voor de kinderen is er ::

Via een sponsor uit België is er een mooie speeltuin voor de kinderen gekomen. Een draaimolen, klimrek, wip, glijbaan en twee schommels worden nu stevig onderworpen aan het plezier van heel wat kinderen. We hebben deze spullen aangekocht bij een Indiase firma die deze toestellen plaatst in openbare parken. Het is kwalitatief zeer goed.

               

De oudere kinderen smeken of ze er toch ook niet een keertje op mogen. Samen met de oudere kinderen werken we aan een mooie stenen omheining die het project beschermt tegen stieren die 's nachts een plekje zoeken om te slapen. Ook hebben ze 30 mooie palmbomen geplant die de weg naar het centrum verfraaien.

               

[ Terug naar boven ]


 
:: Opnieuw helpers uit Europa ::

Tabea, een meisje uit Duitsland dat 2 jaar geleden in het project kwam helpen, bezocht opnieuw het project om te helpen in het naaischooltje. Zij is ondertussen weer in Duitsland voor haar studie. Momenteel helpt Anneke, een meisje uit Gent, de leerkrachten van het kleuterklasje om de kindjes al spelenderwijze nieuwe dingen aan te leren. Dit is niet zo eenvoudig als het lijkt. De overheidsleerkrachten worden hier niet opgevolgd en hun taak bestaat er enkel in om de kinderen rustig te houden.



De bedoeling is nu om deze leerkrachten te motiveren om zelf plezier in het lesgeven te krijgen. Dit vraagt heel veel geduld en overgave. Via telefoon en e-mail helpen we Anneke in deze moeilijke opdracht. Ze doet dit zeer goed en krijgt nu vooral hulp van onze eigen medewerkers. Het resultaat begint langzaam te komen. Eind deze maand zal Rupa dit opnieuw van haar overnemen. Momenteel bereid zij zich voor op haar examens. We willen Anneke bedanken voor de hulp die ze aan het project geeft. Vanaf 15 november trekt ze verder door het mooie India.

[ Terug naar boven ]


 
:: Onderwijs: de eerste prioriteit ::

Nu het nieuwe dagcentrum er is, wordt er iedere avond bijles gegeven aan de kinderen van de 10e klas. Ook de verrijkende aanpak in de kleuterklasjes geeft blijk van een verlangende ontwikkeling. Ramadevi, de leerkracht van het lagere schooltje, liet ons weten dat het goed zou zijn mocht er ook naschoolse begeleiding zijn voor de kinderen van de lagere school.

Nu de plaats en ruimte ter beschikking is, kunnen we ook aan dit verlangen werken. De verbouwingen in het centrum beginnen op zijn eind te lopen. Nu gaan we op zoek naar 2 nieuwe Indiase medewerkers die zullen instaan voor de begeleiding en bijlessen van de kinderen. Dit zal op een creatieve manier moeten gebeuren, zodat de kinderen meer plezier kunnen krijgen in het naar school gaan.

[ Terug naar boven ]


 
:: Opnieuw kerstconcert ten voordele van het dorpje ::

Jan en Rita Costermans helpen een jongetje uit het dorpje. Deze mensen willen al enige tijd de ouders van Balaji en zijn vriendjes helpen met de bouw van een nieuw huisje. Vanuit hun bewogenheid namen zij het mooie initiatief om een kerstconcert te organiseren met Erik en Sanne. Het wordt een mooi concert dat echt de moeite is om bij te wonen. Hun mooie stem, een fantastisch verzorgde audio- en lichttechniek, goede muzikanten en een volle zaal zal dit initiatief tot een geslaagde namiddag maken.

Dit gaat door op zondag 14 december 2008 van 15u tot 17u.

Voor reserveringen gelieve snel contact op te nemen met Jan Costermans. Want de plaatsen zijn beperkt.
De opbrengst zal gebruikt worden ter financiering van de nieuwe huisjes voor de mensen uit Attakanithipa.

De locatie:
Cultureel Centrum
Nieuwdreef 135
2170 Merksem

Meer info:
Telefoon: 03 644 58 88
E-mail: costermans.jan@skynet.be

[ Terug naar boven ]


 
:: Verhaert schenkt opbrengst openbedrijvendag aan project ::

Opnieuw stelden veel bedrijven hun deuren open om de activiteiten van hun bedrijf te laten zien aan onze bevolking. Enkele collega's van Verhaert namen het initiatief om de opbrengst van de drank en warme snacks te schenken aan het project. Het was een ware bemoediging te zien hoe iedereen zich die dag inzette voor het bedrijf maar ook voor het project. De grillige natte herfstdag dreef de mensen in een grote verwarmde tent waar ze iets konden drinken en eten. Er stond een standje van het project. Het was een geslaagde namiddag. De sfeer zat er wel in.

               

We willen alle collega's en de directie van Verhaert bedanken voor de mooie inzet. De opbrengst was 2200 euro. Die wordt gebruikt voor de afwerking van de slaapzaal voor de opvangkinderen.

               

[ Terug naar boven ]



 [ Terug naar het nieuwsoverzicht ]
 [ Bekijk het nieuwsarchief ]