Het eerste spontane huwelijk in Attakanithipa is een feit!
Gnanama en Suresh, twee gesponsorde tieners, werden vorig jaar verliefd op elkaar en besloten te trouwen. De betrokken ouders vonden dit goed en regelden een onofficieel huwelijk. Dit was niet zonder risico, want volgens de plaatselijke wet moet je minstens 16 jaar zijn. Gnanama was op dat moment nog maar 13 jaar. We hebben dit samen met de ouders besproken, waarna Suresh en Gnanama besloten om nog 3 jaar te wachten.
Suresh ging aan de slag als dagarbeider en spaarde zijn geld voor hun latere huisje. Maar de liefde tussen de twee was zo groot dat ze het huwelijk toch hebben laten doorgaan. Beide tieners straalden van geluk en het leek ons onverstandig deze liefde te verstoren. Gnanama en Suresh zijn het eerste koppeltje dat verliefd werd alvorens ze met elkaar huwden. Dit zou vijf jaar geleden onmogelijk zijn geweest. Iedere keer dat we hen bezochten, straalden ze.
Op een bepaalde dag had Gnanama een heel brede glimlach op haar gezicht. "Oom Robert," zei ze, "we verwachten een kindje!" Padmini, onze verpleegster, ontfermde zich over haar. Omdat haar gewicht niet echt toenam, regelde Robert een onderzoek in het ziekenhuis. De dokter zei dat we er goed aan hadden gedaan langs te komen, want Gnanama was hoogzwanger. Door haar jonge leeftijd was de bevalling niet zonder risico. We regelden daarom een kamer in het betrouwbaarste hospitaal, waar ook Roberts vrouw was bevallen.
Enkele dagen later zag de verpleegster dat Gnanama hevige pijn had. We hebben haar onmiddellijk met de bus naar het ziekenhuis gebracht. De bevalling was zeer moeilijk en een keizersnede was nodig. Gelukkig liep alles goed af. Nu zijn Gnanama en Suresh een van de gelukkigste gezinnetjes in het dorp. Gnanama is wel nog zwak en heeft extra zorg nodig.
Spannende tijden voor onze 10e-klassers
Heel wat kinderen uit ons dorpje deden eind maart hun eindexamens in de 10e klas. We hielpen hen om de moeilijke leerstof te verwerken en wachten nu vol spanning af wie het heeft gehaald. Er hangt zeer veel van deze resultaten af. Als de kinderen niet geslaagd zijn, wordt het voor hen heel moeilijk om hun studies verder te zetten. Meestal moeten ze dan van hun ouders gaan werken. In juni kennen we de resultaten.
2 maanden computerles voor de 10e-klassers
Omdat de leerlingen nu 2 maanden vrij hebben, lopen ze het risico dat hun ouders willen dat ze gaan werken. Omdat ze anders meestal rondhangen in het dorp. Daarom hebben we de jongeren gevraagd of ze interesse hebben in een korte computercursus. Iedereen was zeer enthousiast, zodat we dit zeker laten doorgaan.
Extra zorg voor reiskinderen
De overstroming van eind 2007 bracht verschillende negatieve gevolgen met zich mee. Omdat veel gezinnen op het veld werken, kwam er een economische crisis nadat het water de oogst had vernietigd. Er weken een 20-tal gezinnen uit naar andere delen van de staat. Sommigen trokken naar Chennai, om daar in de stad te gaan werken. Bij deze gezinnen zijn ook een 10-tal gesponsorde kindjes.
Het was heel moeilijk om deze kinderen te blijven opvolgen. Maar dit is nog niet het ergste. Want omdat de kinderen de taal in de andere staat niet begrijpen, gaan ze ook niet meer naar school. Ze leven dan de hele dag op straat. Dit probleem komt steeds vaker voor. Daarom willen we in het dagcentrum plaats bieden aan deze kinderen. Indien de ouders dit willen, kunnen zij de kinderen in hun dorpje achterlaten, terwijl zij voor enkele weken tot maanden tot ver buiten het dorp gaan werken. Op die manier behouden de kinderen hun leefritme en kunnen wij hen motiveren in hun studies.
[ Terug naar het nieuwsoverzicht ]
[ Bekijk het nieuwsarchief ]