Veerle Verlaeckt is een jonge Belgische vrouw die eind 2006 naar Zuid–India trok als vrijwilliger. Ze werkte er zes maanden voor SEDS (Social Education & Development Society).
Deze organisatie is sinds 1980 werkzaam in Penukonda in het Anabtapur-district van de zuidelijke deelstaat Andhra Pradesh. De organisatie werkt met de plaatselijke leerkrachten aan een beter onderwijssysteem. Ze bieden de kinderen ook medische zorg en ze hebben een weeshuis voor verlaten en ouderloze kinderen. Die worden daar met veel liefde opgevangen en krijgen er een veilige thuis.
Veerle vertrok met de intentie de leerkrachten te begeleiden en te stimuleren, om zo de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. Zoals Veerle ook op haar website vertelt, krijgen veel kinderen in India nog les op de ouderwetse manier. Het les geven gebeurt volledig klassikaal en de kinderen moeten de stof domweg van buiten leren. Ze hebben geen idee van de waarde van getallen of van de diepere betekenis van een woord. Alles wordt afgedreund en de kinderen worden verondersteld op die manier de leerstof te kennen.
Maar kennen is niet begrijpen. Veerle leerde de leerkrachten met een computer werken, spelletjes spelen, creativiteit, muziek,... Zo kunnen de leerkrachten dit ook aan de kinderen bijbrengen. De kinderen krijgen nu dagelijks 1 uur sport, 1 uur muziek en 1 uur crea per dag. Rekenen wordt met voorwerpen en spelletjes aangeleerd en ze hebben hun eigen schoolbibliotheek.
Het onderwijs in ons dorpje
Wij zouden ook het onderwijssysteem in ons dorpje Attakanithipa beter en aangenamer willen maken voor de kinderen. Het zal echter de nodige tijd vragen om dit aan de leerkrachten duidelijk te maken. De kinderen zullen veel beter begrijpen wat ze leren als de leerkrachten meer educatieve materialen gebruiken en wat speelser les geven.
We moeten natuurlijk rekening houden met de cultuurverschillen en met de verwachtingen die men op de hogere scholen heeft wat de kennis van de kinderen betreft. Enkele voorbeeldjes: kleuters leren het alfabet opzeggen vanaf vier jaar, ze leren de tafels vanaf zes jaar, letters en woorden schrijven doen ze in de kleuterklas.
Dit kunnen we niet veranderen. We kunnen het systeem wel verbeteren en aangenamer maken. Bijvoorbeeld met educatief materiaal: tafels leggen met blokjes, woorden stempelen, gezelschapsspelletjes voor geheugentraining en om te leren tellen (lotto, memory, domino, wie ben ik?, monopolie, enzovoort).
Hiervan zouden we onze leerkrachten willen overtuigen. Ook creativiteit zouden we graag aanbrengen. Je vertelt een verhaal en laat de kinderen er iets rond schilderen, knutselen, papier vouwen, knippen en plakken,... Ook de muren rondom de school kunnen we in dit thema betrekken, door ze samen met de kinderen te beschilderen met kleurrijke tekeningen.
Werk aan de winkel dus. Maar de kinderen zullen ervan genieten!
* De foto's in dit bericht zijn van Veerle Verlaeckt.
[ Terug naar het nieuwsoverzicht ]
[ Bekijk het nieuwsarchief ]